gewicht 17,48gr. | gegoten zilver verguld Ø 40mm. draagoog op 12 uur zilverkeuren RAS / 925 op de rand
vz. Borstbeeld van Philips von Hohenlohe-Neuenstein naar rechts, omringd door een tekst in twee rijen •PHILIPP•VON•HOHENLOE• •VND•H•Z•LANGE•LEV• // GENF•OVER•HOLL•ZEL•VND• WEST•FRIS: vertaald: Philips van Hohenlohe en Heer (HZ = Herr zu) van Langenburg. Generaal over Holland, Zeeland en West-Friesland. kz. Wapenschild van Hohenlohe-Neuenstein gedekt door twee tournooi- helmen met heltekens en lambrekijns, daaronder 1 • 5 ❀ 9 • 0 • , omringd door de tekst ❀ EHRE : siertak : GIBT • : ❀ : GOTT siertak vertaald : Eer geeft God
Philip von Hohenlohe-Neuenstein, vrijheer van Langenburg, werd geboren op 17 februari 1550, telg van het huis van Hohenlohe, als zoon van graaf Ludwig Kasimir von Hohenlohe-Waldenburg (1517–1568) en zijn vrouw, gravin Anna zu Solms-Lich (1522–1594). Philip volgde een succesvolle militaire carrière in dienst van het Staatse leger van de Republiek. Sinds 1575 had hij Willem van Oranje gediend, en werd diens luitenant-generaal in Holland. Hohenlohe veroverde in 1576 Geertruidenberg, in 1577 Steenbergen, Tholen en Breda, maakte zich verdienstelijk tijdens het Beleg van Grave (1586) en later onder andere tijdens veroveringen van Helmond (1587), Mengen, en Gennep (1599). Hohenlohe leed echter ook nederlagen, zoals in 1580 op de Hardenbergerheide en De grote schans tegenover Zutphen, die hij in 1584 vergeefs een maand lang belegerde. In 1590 stichtte hij de schans bij ′s-Hertogenbosch die later Fort Crèvecoeur zou worden.
Wegens zijn ervaring bleef hij na de moord op Willem in 1584 op verzoek van de Staten van Holland luitenant-generaal. Maurits was namelijk nog te jong om zijn vader op te volgen. Hohenlohe was een moedig, maar roekeloze aanvoerder. Bovendien was hij drankzuchtig. Nadat Maurits kapitein-generaal werd van de Republiek, werd de verhouding tussen hem en Hohenlohe geleidelijk aan slechter. Maurits vond hem onbetrouwbaar Hohenlohe kon geen geheimen bewaren. Aan de slechte verhouding heeft echter ook een privé-zaak bijgedragen. Hohenlohe had in 1582 van Willem van Oranje toestemming gekregen om te trouwen met zijn oudste dochter, Maria van Nassau. Het huwelijk had nog niet plaatsgevonden vanwege de financiële situatie van beiden. Er ontstond na de moord onenigheid over de erfenis van Willem van Oranje. De rechtmatige erfgenaam van Willem van Oranje was Filips Willem, maar hij zat gevangen in Spanje. Maria, tweede in lijn, had sinds 1584 het beheer over zijn bezittingen gevoerd, en na de verovering van Breda, onderdeel van de bezittingen, zou Maria eindelijk voldoende financiën verkrijgen om te kunnen trouwen. Hohenlohe zou na het huwelijk met Maria, het beheer over een belangrijk deel van de erfenis van Willem van Oranje overnemen. Maurits was het daar niet mee eens, en in 1591 splitste de Staten-Generaal de bezittingen. Maria van Nassau kreeg alleen de via moederszijde geërfde bezittingen, de Burense goederen (Buren, Leerdam, IJsselstein, Sint Maartensdijk met het verdronken land van Noord-Beveland). Jarenlange juridische strijd leverde niets meer op.
In de jaren 1592 - 94 speelde hij een hoofdrol in een geheim plan om Groningen los te weken uit de Unie van Atrecht, waarnaar de stad was overgelopen bij het Verraad van Rennenberg in 1580. Het was de bedoeling van de complotteurs om de landsheerlijkheid over Groningen op te dragen aan hertog Hendrik Julius van Brunswijk-Wolfenbüttel, die vervolgens de graaf van Hohenlohe zou benoemen tot stadhouder. Toen de Staten-Generaal echter lucht kregen van het plan, spraken ze er hun veto over uit. Op 7 februari 1595 huwde hij te Buren met Maria van Nassau (1556-1616), dochter van Willem I van Oranje. Het huwelijk bleef kinderloos, maar kort voor Hohenlohe′s dood adopteerden ze de negenjarige Margrita Maria gravin van Falckenstein. Tijdens de veldtocht van 1597 diende Hohenlohe nog onder Maurits, maar hij raakte na het huwelijk steeds meer geïsoleerd. Maurits stelde hem nauwelijks nog op in zijn leger. Het dieptepunt in de relatie met Maurits was in 1600, toen hij Hohenlohe ontsloeg als luitenant-generaal van Holland en Zeeland. In 1604 werd Hohenlohe ziek en kreeg verlammingsverschijnselen. Hij overleed op 6 maart 1606 te IJsselstein. Na zijn dood werd het lichaam door zijn vrouw naar Öhringen (Baden-Württemberg) gebracht, waar het werd bijgezet in het familiegraf in de Stiftskerk St. Petrus en St. Paulus.
Deze penning is geen origineel uit 1590, maar modern werk uit de 20e eeuw. This medal is not an original from 1590, but a modern piece from the 20th century.
Prachtexemplaar in hoog reliëf. Hoogst interessante historische penning. pr
Respecteer a.u.b. het door ons gehanteerde bestelminimum van 20 euro. Verzending vindt plaats binnen 5 dagen na ontvangst van betaling. Zendingen naar China zijn voor risico van de koper en alleen betaling mogelijk door bankoverschrijving. Aan PayPal en creditcard betalingen zijn altijd administratie- en risicokosten verbonden. Zendingen naar Rusland, Oekraïne en Israel zijn niet mogelijk. Voor landen binnen de EU betalingen graag UITSLUITEND MET IBAN; snel, goedkoop en betrouwbaar.